Диџеј, промотер, а од неодамна и продуцент, Александар Павиќ познат како диџеј Лале спаѓа во онаа група луѓе без кои не може да се замисли српската електронска сцена. Стилот што тој го турка во неговите сетови е англиски tech house, со примеси на фанк, прогресив, tribal и длабок хаус од Чикаго. Практикува долги сетови, толку долго што најидеално решение е да го „резервирате“ не само за забавата, туку и за неколку последователни афтери до крајот на викендот. Исцрпувачки за кој било друг, но не и за Лале, кој тврди дека „ги полни батериите на лудиот акумулатор“. Секогаш во „петта брзина“ кога е во прашање планирањето на забави, па постојано изненадува со свежи планови и дестинации за најдобра можна забава:

„Организирањето забави е сè понапорно“, вели Лале. „Публиката има многу ислушано, па сака нови правци. Новите идеи се важни, „зуењето“ е важно – туризам и клабинг! Сè уште има вистински и добри вибрации, само треба да ги најдете!“

Освен „во воздухот“, каде што од 18 до 21 година го обиколи светот работејќи како стјуард на ЈАТ, во посттинејџерскиот период Лале најде „добри вибрации“ и во клупската музика. Прво во Clash, Ramones, Stranglers, Tom Waits андерграунд звук, преку Talking Heads или U2 и Beasty Boys до фанкаделични искуства со JB’s, Sly&famillystone, George Clinton, Maceo Parker…, се’ додека во Лондон, на 9 март 1991 година, на неговиот роденден, не наиде на електронска музика: „Порано одев на забави во магацин. Лондон и Белград отсекогаш имале некаква „подземна“ врска. По само 6 недели од неговото појавување во Лондон панкот пристигна во Белград. Во средината на 92- ра година, кога се вратил дома од патувањето, наишол на „загревање“ за ова што сега се случува.

Интегра и Козмик. Покојниот Дејан Мирковиќ а.к.а. диџеј С.Т.Р.О.Б. работел како пионер во ширењето на електронскиот звук. Тука се собирале и станале мала, но избрана екипа која има нешто свое, различно од другите. Забавите од приватен карактер лесно преминале во клубови.

Почеток на индустријата… Почеток на вистински клабинг, да прецизираме. Од 1995 година започнаа првите ангажмани во белградските клубови. Истата година, Happy People започнале свои забави, се создаваше професионален тим наречен Happy People – United Youth of Beograd, кој собира млади и креативни луѓе и организира многу популарни „no limit“ забави на различни локации. Значајно влијание на белградската електронска сцена имал Happy People Shop. И сè започнало на 10 февруари 1994 година, кога се создала идејата за компанија со „голема насмевка“

„Самите Среќни луѓе започнуваат како најдобар тим за добро време. Музика и уметност во комбинација со широка насмевка – објаснува Лале – „Се отвара дуќан во 45 блок. Сè е важно. Добра музика, добар дизајн. Идејата беше да се презентираат занаети и ракотворби (миксови, плочи, уникатни маици, капи, пајпови, привезоци) и да се организираат забави со многу декор. Уметничкиот дел од продавницата го изработувале: Данко, Исидора, Ѓовани. Музика: Срдан Жика Тодоровиќ, Марко Настиќ, Петко, Змија, Раја, Прока и јас. Продавницата имала прогресивен изглед и размислување за Европа, а камоли за ридскиот Балкан, дури и 45-ти блок (крајот на светот), па луѓето во голем број го заобиколувале. Непознат. Чудно. Гласно. Од друга страна, кој се препознал, целосно се приклучил. Децата почнаа да се колнат со фразата „Happy People Shopa mi!“.

Во 1996 година, како диџејски тим, ги обиколија сите поголеми градови во Србија и екс Ју. Поради финансиски проблеми, продавницата се затворила во средината на 1998 година, а Happy People продолжува како партиска организација. Најмногу соработува со лондонската сцена (Тerry Francis, Eddie Richards, Gideon Jackson, Dave Mothersole, Pure Science, Grant Dell, Richard Grey, Asad Rizvi…), иако има и њујорчани, како Francis Harris. Негова опсесија е спојот на звуците, а тоа во живо – со бенд! Претходниот проект Just Us го наследи нов – Ману, кој неодамна го започнал со своите пријатели: „Fusion е чудо и ќе бидеме луди! Според мене, фузијата е иднината“, заклучува Лале.

„Комбинација од живи инструменти, плочи, семплови и ефекти. Ајде да излеземе пред светот и да се забавуваме. Сето тоа е импровизација на моментот, звучи како „почитување“. Мислам дека квалитетот е клучен и времето ќе покаже. Пристигнуваат нови деца, им даваме и ги учиме на нашето искуство. Многу од сè е вклучено во нашето секојдневие. Клубскиот живот на еден град е многу важен, треба да им даде простор и време на луѓето да се релаксираат, да се запознаат и да размислат преку добра продукција и да си одат дома со широка насмевка, задоволни“.